Gerçek bir hikaye...

[poleposition]

Daha önceden verilmiş olabilir baktım bulamadım ama yine değer bir hikaye...

1900'lü yılların başında Avrupanın güçlü devletlerinden olan fransa o dönemin diğer devletlerine haber göndererek yeni bir savaş makinası bulduklarını ve bu makina ile gösteri yapılacağını diğer devletlerin bu davete yetkili 2 askeri üye ile katılabileceklerini bildirirler.Gösteri günü ortalık mahşer yeri gibi kalabalıktır.Osmanlıdan gösteriyi izlemeye gelen sadrazam ...........paşa(ismini tam hatırlayamıyorum) ve yanında genç bir subay vardır.Gösteri başlar herkezin şaşkın bakışları altında hava yükselen bir makina havada sortiler yapmakta belirlenmiş hedeflere ateş etmektedir evet bu ilk savaş uçağıdır.Derken uçak yere iner,pilot kendisi ile havalanacak bir gönüllü ister,tabi herkez korku içinde kimse cesaret edemez ve Osm.paşasının yanındaki genç subay bir Türk cesurluğuyla hemen öne çıkar -ben gönüllüyüm der.pilot genç Türk subayını giydirir ve uçağa götürür,tam bineceklerken Osm.paşası genç subayı kolundan tutar ve ---sen in ,der.Subay nedenini sorunca-- içimde kötü birhis var der.bunun üzerine uçağa başkaı biner uçak havalanır ve yere çakılır. Evet ogün o Osm.paşası o genç subayın kolundan çekipte uçaktan indirmeseydi bugün ÇAĞDAŞ TÜRKİYE CUMHURİYETİNİN KURUCUSU MUSTAFA KEMAL ATATÜRK OLMAYACAKTI.Genç subay O idi.

[|RA|]

bunu bilmiyordum...Ahmet saolasın kanka eline sağlık.

[thekillingroad]

Off felaket

SağolAhmet.

[Ucin]

Atatürk'ün kendi anlatımını yazayım ben de

Yıl 1934, Cumhuriyet Bayramı törenlerindeyiz. Yer, Ankara’da Ordu Evi. 29 Ekim gecesi düzenlenen baloya Irak Hava Kuvvetleri’ne bağlı subaylar da katılmıştır. Etrafında havacılar olunca Atatürk’ün de havacılıkla ilgili hatıraları coşmuş ve başlamıştır anlatmaya: “1910 yılındaydı. Ali Rıza Paşa ile birlikte Fransa’daki Picardie manevralarına davet edilmiştik. Manevra sonunda, daha çocukluk çağında olan uçaklarla gösteriler yapıldı. Bundan sonra, manevraya katılan yabancı subaylardan isteyenlerin bu uçaklara bindirileceği bildirildi. Ben de hemen uçaklardan birine doğru yöneliyordum ki Ali Rıza Paşa bileğimden tuttu ve:
- Bilmediğin aş, ya karın ağrıtır, ya baş, diye beni uyardı. Uçağa, benim yerime bir başka ülkeden bir subay bindi. Bu uçak, havada bir dönüş yaptıktan sonra düşüp yere çakıldı. Ölümden kurtulmuştum.”

[pisman]

bende ilk defa duydum, paylaşman güzel olmuş

[poleposition]

Sunay Akın'ın anlatımıylaydı bu...
Bu tip hikayeleri okumak inanılmaz keyif veriyor insana..

Geçtiğimiz hafta Çanakkale'ye gittim. 95'te gitmiştim en son şehitliğe..Fakat o zaman Conkbayırı vs. ve diğer şehitlikler yapılmamıştı..2004'te ciddi bir revizyondan geçmiş..ve gerçektende çok belirgin hale gelmiş bütün noktalar...Siperler, Atatürk'ün saatinden vurulduğu nokta, ve fazlası aklıma gelenler bunlar..

Gidip görmediysen mutlaka gidin oraları görün. İnsan çok farklı bir ürperti yaşıyor savaşın olduğu topraklarda..

[godfather]

çok ilginç bi hikaye paylaşım ve katkılar için teşekkür ederim

[hkn61k]

Sağol Ahmet...

[passatcan]

paylasan arkadasıma tesekkur ederim.

[atomkarınca]

biliyordum bu hikayeyi..
gerçekten enteresan